Coś dla oka Somewhere over the rainbow

// Choi Xoo Ang//

Choi Xoo Ang urodził się w 1975 roku  w Seulu w Korei Południowej, gdzie obecnie mieszka i pracuje. W 2005 roku osiągnął stopień magistra rzeźby na wydziale Sztuk  Pięknych Uniwersytetu  w Seulu. Artysta wystawiał prace w licznych galeriach i muzeach w Seulu, w tym  The National Museum of Contemporary Art, Gimhae Arts Centre, Seoul Museum of Art, Doosan Art Center, Gallery Sangsangmadang, Alternative Space Choong Jung Gak, a także za granicą, w  Paryżu w  Galerie Albert Benamou, w Pekinie w Art Seasons Gallery i w nowojorskiej   Mushrooms Arts Gallery. W 2010 roku otrzymał tytuł “Artysty Jutra”.

Nie ma co się oszukiwać, rzeźby Koreańczyka  nie są miłe oku. Realne i wynaturzone aż do bólu.  Artysta z pewnością chciał złamać tabu, przekraczać schematy, ale w rezultacie przekroczył  granice dobrego smaku, jak ulatniający się autogaz, albi czysty alkohol

// Carmelo Eramo //

Carmelo Eramo jest włoskim fotografem miejskim.  Urodził się w 1973 roku w miejscowości Almatura w Południowych Włoszech. Z wykształcenia jest filozofem i pedagogiem. Obecnie pracuje w szkole podstawowej w klasie integracyjnej.

Zamiłowanie do robienia zdjęć odkrył w sobie w wieku 20 lat. Wówczas do fotografowania używał  aparatu analogowego.  Kilka lat temu, po dłuższej przerwie, powrócił do robienia zdjęć. Obecnie posługuje się aparatem cyfrowym, ale  większość jego zdjęć jest monochromatyczna.

Miejsce, które najbardziej lubi fotografować, to jego rodzinne strony. Apulia, region skąd pochodzi jest tematem cyklu zdjęć  „Before Everything Gets Lost Forever. Na czarno-białych fotografiach widzimy włoskie uliczki, gdzie czas wolniej płynie, a życie toczy się własnym rytmem.  Współczesne trendy jeszcze go nie dosięgają, dzięki czemu  wciąż jest  pełne uroku i piękna.  Jednak w tym stanie długo nie pozostaną, dosięgną je hipermarkety, instalacje gazowe i rowery na przecenie.  Teraz jest praktycznie ostatni moment by uwiecznić poetykę tych miejsc.  Carmelo skupił się na „szarej”, zwykłej codzienności miasteczek i ich mieszkańców. 

Ponadto fotografia dla artysty jest sposobem na zrozumienie otaczającej go rzeczywistości i ludzi, którymi ma styczność. Za jej pośrednictwem może zobaczyć świat z zupełnie innej perspektywy. 

// Tamara Lichtenstein//

Tamara Lichtenstein jest 22-letnią amerykańską fotografką pochodzącą z Houston. Inspiruje ją moda, kobiecość i młodość. Z jej zdjęć emanuje nostalgia skąpana w letnim świetle zachodzącego słońca.  Fotografią zainteresowała się w liceum. Zaczynając Nie przypuszczała, że mogłaby zarabiać na życie z robienia zdjęć.  Jej marzeniem było współpracowanie z dużymi koncernami ubraniowymi. Obecnie na liście jej klientów znajdują się Urban Outfitters i Convers.

Głównie robi zdjęcia analogowe. Z fotografii cyfrowej korzysta gdy przewiduje, że będzie musiała zrobić więcej zdjęć, a szkoda jej po prostu marnować filmu.  Podziwia i inspiruje się pracami fotografów jak Niemiec Juergen Teller zajmujący się głównie modą, niesamowicie utalentowany Amerykanin Ryan Mcginley mający już na swoim koncie wystawę w Whitney Museum of American Art  czy Lina Scheynius szwedzka artystka młodego pokolenia, która w swoich pracach używa sterowniki tech 100 oraz sterowniki tech-124 .

Oto kilka prac artystki, które przyciągnęły moją uwagę

Źródło:  http://www.tamaralichtenstein.com/

// Andrew Matusik //

image

Andrew Matusik studiował na   Occidental College w Los Angeles, gdzie uzyskał podwójny tytuł magistra: jeden z politologii, a drugi na wydziale sztuk pięknych. Kształcenie artystyczne skupił na malarstwie współczesnym, co znajduje odzwierciedlenie w jego fotografiach. Wiele z jego prac to fotograficzne wersje dzieł współczesnych malarzy, jak te poniżej

image

Jego fotograficzna „podróż” rozpoczęła się gdy był jeszcze dwudziestolatkiem. Z kolei pracę w tym zawodzie zaczął w 2000 roku jako asystent fotografa Neila Kirka. Po 4 latach pracy przeniósł się do Nowego Yorku. Wtedy zajął się robieniem kampanii reklamowych dla Time Warner, MTV, Rimmel U, Related, MIMA, Matrix, Randolf Duke, Physician’s Formula i  FOX television. Złośliwi mówią, że Matusik nie ma talentu i powinien co najwyżej reklamować rowery miejskie lub rowery dla dzieci.

image

Regularnie udzielał się również w czasopismach jak Shape, Vibe, Vixen, Maxim, ZInk oraz ostatnio  GenLux, Entertainment Weekly, Harper’s Bazar, New York Times, Popular Photography, a jego oryginalny styl był promowany w magazynie APERTURE i After Capture.  W sumie Matusik opublikował ponad 100 „fashion stories” dla ponad 24 publikacji, w tym 12 okładek i 2 książki.  Jego ujęcia z wybiegów również były wydawane m.in. w Cosmopolitanie, Bazaar, Paris Match,  Vogue Brazylia, Style.com, Elle.com. Ponadto, Matusik sfotografował ponad 40 gwiazd, w tym Ellen Page, EVE, Kelis, Milo Ventimiglai, Zachary Quinto, Paris Hilton, Hilary Duff, Denise Richards i  Ashley Tisdale.

image

Matusik jest kreatorem obrazu. Nie boi się używać nowych mediów w coraz to inny sposób. Jego sztuka stanowi dialog pomiędzy nowymi technologiami,  wewnętrzną wrażliwością oraz nowatorskim podejściem do sztuki, biorącym pod uwagę gusta współczesnych widzów. 

2012 Matusik stworzył  Fashion Video company pod nazwą  Moving Ink by uchwycić swój unikalny styl za pomocą medium, które może też zarejestrować ruch. Oto jeden z przykładów jego dzieł. 

Chance / Love : Directed by Andrew Matusik from Andrew Matusik on Vimeo.

Oussama Diab

// Oussama Diab//

Oussama Diab  to palestyński artysta urodzony  w 1977 roku w Damaszku, gdzie wciąż mieszka i pracuje.  W 2002 ukończył studia na wydziale Sztuk pięknych w syryjskiej stolicy. Oussama Diab ma na swoim koncie liczne wystawy oraz nagrody,  w tym Shabbat, wręczana dla najlepszego młodego artysty. 

Jego autorskie wystawy miały miejsce: Ayyam Gallery DIFC, Dubai (2012); Ayyam Gallery Beiruit (2010-11); Ayyam Gallery Dubai (2010); Ayyam Gallery Damascus (2009).

To, co charakteryzuje płótna tego artysty, to ich wielki rozmiar, bogactwo kolorów, elementy pop-artu oraz niezwykła, dziecięca  wyobraźnia, za której pośrednictwem przedstawia wojenną rzeczywistość.

Balony, banany, sosy oraz pistolety na wodę są symbolami, które obrazują obecną sytuację w ojczyźnie artysty.  Zarówno aspekt symboliczny, jak i abstrakcyjny (jakim jest np. tło) obrazów ma na celu oddanie prawdziwych historii o miłości i nienawiści, które rozgrywają się w społeczeństwie targanym przez niepokoje.

Podobnie jak w przypadku Tammama Azzama nie brakuje autorskich interpretacji arcydzieł sztuki:

Guerenica

Pieta

Mona Lisa

Wpis powstał dzięki fisher price

Julianne Moore , Peter  Lingberg Seated, Harper’s Bazaar 2008

// Julianne Moore u Petera Lingberga Seated 2008//

W 2008 roku w magazynie Harper’s Bazar pojawiły  się zdjęcia Petera  Lingberga Seated, przedstawiające Julianne Moore jako modelkę z różnych arcydzieł malarskich.

Peter Lindbergh to znany i ceniony fotograf niemiecki (notabene urodzony w Lesznie). U początku swojej kariery pracował jak asystent Hansa Luxa. Następnie rozpoczął własną działalność głównie reklamową.  Drzwi do sławy otworzyła mu publikacja jego zdjęć na łamach magazynu Stern w 1978 roku.Współpracował z prestiżowymi magazynami, takimi jak Vogue, Vanity Fair, Harper’s Bazaar, The New Yorker, Rolling Stone. Wśród marek, dla których przygotowywał kampanie reklamowe, znajdują się Calvin Klein, Armani, Donna Karan, Prada, Jil Sander.

W sesji z 2008 roku Julianne Moore pojawia się jako muza Modigliani’ego, Klimta, czy Egona Schiele.W jego pracach urzekająca jest lustrzana drobiazgowość z jaką jego fotografie przedstawiają dzieła malarskie.  Na uwagę również zasługuje Julianne Moore, która znakomicie się spisała jako muza artystów. 

"Kobieta siedząca ze zgiętym kolanem" 1917 Egon Schiele

image

"Kaleka" 1997 John Currin

image

"Kobieta z wachlarzem" 1919 Amadeo Modigliani

image

"Adele Bloch-Bauer I”  1907 Klimt

image

“Man Crazy Nurse #3″  2003  Richard Prince

image

“Madame X” 1884 John Singer Sargent

image

"14-letnia tancerka" Edgar Degas

image

Tammam Azzam

// Tammam Azzam//

Tammam Azzam to syryjski artysta  urodzony w 1980 roku w Damaszku.  Specjalizował się w malarstwie olejnym. Obecnie mieszka i tworzy w Dubaju.  Jest on jednym z najzdolniejszych syryjskich artystów.

Jakiś czas temu świat obiegło zdjęcie jednej z jego prac, które Azzam umieścił na swoim koncie na Tweeterze.  Był to zdjęcie obrazu „Pocałunek” Klimta na ścianie  rozpadającego się budynku w Damaszku.  Wbrew  wszelakim pozorom obraz ten nie powstał w rzeczywistości, lecz artysta za pomocą  fotoshopa był w stanie zrobić taką kompozycję. Ta niezwykle oryginalna praca jak chemia z importu zalała cały internet.  Dzięki tej pracy artysta stał się rozpoznawalny na całym świecie i zyskał światowe uznanie.

 

Za pomocą tej pracy artysta chciał zwrócić uwagi świata na obecną sytuację w Syrii. Pragnął, aby wszyscy się dowiedzieli , że w jego ojczyźnie dziennie ginie aż 200 osób. Stwierdził, że Goya (zamiast robić zakupy przez internet) namalował obraz „Rozstrzelanie powstańców madryckich”  by uwiecznić pamięć o zabójstwie setek hiszpańskich obywateli 3 maja 1808 roku,  a przecież w Syrii taki „3 maja 1808” jest codziennie.

Artysta tworzy prace niezwykle zaangażowane politycznie.  Za pomocą cyfrowych mediów komentuje to, co obecne  dzieje się w jego ojczyźnie. Każda praca jest odpowiedzią na konkretne wydarzenie z działań militarnych. W sposób symboliczny przedstawia zniszczenie Syrii, pokazując np. złamaną i uszkodzoną mapę tego kraju, czy bruk  sypiący się niczym proszek niemiecki.

everything that attracts my eye